Tačno jedan vek prošao je od osnivanja Arhiva Vojvodine, ustanove koja već 100 godina čuva najvrednija dokumenta o istoriji Banata, Bačke, Srema i drugih delova nekadašnje Vojvodine.
Početak rada vezuje se za 5. avgust 1926. godine, kada je ukazom Ministarstva prosvete Kraljevine SHS za prvog arhivara Državne arhive u Novom Sadu imenovan dr Dimitrije Kirilović. Njegov zadatak bio je da objedini i sačuva rasutu arhivsku građu nastalu radom nekadašnjih županija, gradskih uprava i drugih institucija.
Kirilović je tokom narednih godina, zajedno sa saradnicima među kojima je posebno mesto imao znameniti istoričar Aleksa Ivić, sistematski prikupljao dokumenta iz Beča, Budimpešte, Temišvara i drugih gradova nekadašnje Habzburške monarhije. Zahvaljujući tom radu sačuvani su brojni izvori od neprocenjivog značaja za proučavanje istorije Srba i drugih naroda na prostoru Vojvodine.
Ratne godine donele su velika razaranja i gubitke. Deo arhivske građe je opljačkan ili odnet iz zemlje, ali je nakon Drugog svetskog rata značajan deo dokumenata vraćen kroz međunarodnu restituciju. Istovremeno je nastavljen razvoj ustanove koja je više puta menjala naziv i sedište.
Od 1970. godine ustanova nosi naziv Arhiv Vojvodine, a od kraja osamdesetih smeštena je u namenski adaptiranoj zgradi u Ulici Žarka Vasiljevića u Novom Sadu, gde se i danas nalazi.
Pored osnovne delatnosti – zaštite, sređivanja i čuvanja arhivske građe – Arhiv Vojvodine poslednjih godina intenzivno razvija izdavačku, naučnu i izložbenu delatnost. Objavljivanjem istorijskih izvora, monografija i stručnih publikacija, kao i organizovanjem izložbi i kulturnih programa, ustanova aktivno doprinosi očuvanju istorijskog pamćenja i kulturne baštine Vojvodine.
Obeležavanje stogodišnjice predstavlja priliku da se istakne značaj arhivske službe, ali i da se podseti na bogato dokumentarno nasleđe koje Arhiv Vojvodine čuva za buduće generacije.
