BEOGRAD – U Salonu Muzeja grada Beograda u petak, 19. juna 2026. godine sa početkom u 19 časova, biće svečano otvorena samostalna izložba „Čuvari vremena“ istaknutog vajara Ivana Gračnera. Beogradska publika imaće priliku da uživa u ovom nesvakidašnjem skulptorskom vizuelnom ugođaju mesec dana, tačnije do 19. jula.
Izložba predstavlja pažljivo koncipiranu celinu od 20 skulptura u prostoru, među kojima se posebno izdvajaju radovi monumentalnih dimenzija. Eksponati su izvedeni u tehnikama drveta i metala, kao i u specifičnim kombinovanim materijalima.
Delatni opus koji će biti prikazan u Salonu delom je nastao u okviru najnovije umetnikove produkcije, namenski stvarane za ovaj izložbeni prostor, dok je deo radova za ovu priliku pozajmljen iz značajnih institucija i privatnih kolekcija. Među njima se izdvaja i skulptura „Totem II“ iz 2022. godine, koja se nalazi u zvaničnoj kolekciji Muzeja grada Beograda.
Savez materijala i tišine
U skulptorskom svetu Ivana Gračnera drvo ima ontološku i duboko simboličku ulogu – ono ne služi samo kao puki nosilac forme, već kao živi svedok vremena čije su istorijske crte, suše i kiše upisane u same godove. Gračner ne poništava autentičnu biografiju materijala, već je prihvata kao bazu iz koje niče skulptura, pozicionirana na samoj granici između vremena prirode i vremena ljudskog stvaranja.
Naziv izložbe „Čuvari vremena“ direktno upućuje na suštinu umetničkog čina u savremenom, ubrzanom društvu. Umesto prolaznih slika i spektakla, Gračnerove forme – koje asociraju na stubove, menhire, toteme i arhaične figure – donose stabilnost, sabranost i preko potrebno iskustvo ispunjavajuće tišine. One uspešno nastanjuju prostor između figurativnog i apstraktnog, redukovane do granice čistog postojanja gde svaki rez nosi sopstvenu težinu.
Prostor kao zajednica formi
Otvoreni ambijent Salona Muzeja grada Beograda za ovu priliku postaje integralni deo samog umetničkog rada. Skulpture unutar postavke ne funkcionišu izolovano, već grade kompleksnu zajednicu formi, diktirajući specifične međusobne dijaloge i tenzije.
Krećući se među ovim monumentalnim komadima, posetioci ne prolaze kroz klasičnu postavku, već stupaju u zonu snažne unutrašnje koncentracije i dubokog ljudskog pamćenja koje podseća da umetnost, pre svega, ima ulogu očuvanja smisla i trajanja.
N.V.
