Sombor je u 2026. godini poneo titulu najboljeg grada za život u Republici Srbiji, ali iza ove laskave titule krije se dramatična demografska realnost. Dok istraživanja Ekonomskog fakulteta u Nišu svrstavaju ovaj grad na lidersku poziciju po bezbednosti, zdravstvu i ekologiji, podaci o broju đaka i stanovnika otkrivaju tihi nestanak čitavih generacija.
Lokalna samoupraca ulaže ogromne napore da održi kvalitet života
Prema najnovijim podacima Republičkog zavoda za statistiku, Sombor danas ima oko 70.000 stanovnika, što je značajan pad u odnosu na period od pre dve decenije kada je na teritoriji grada živelo preko 97.000 ljudi. Ova depopulacija najoštrije se ogleda u prosveti. Na početku školske 2025/2026. godine u srednjim školama u Somboru uči 3.076 đaka, što je gotovo hiljadu manje nego pre samo petnaest godina. Poređenja radi, 1996. godine u istim tim klupama sedelo je više od 4.500 mladih Somboraca.
Uprkos činjenici da je grad izgubio desetine odeljenja, lokalna samouprava ulaže ogromne napore da kvalitet života održi na visokom nivou. Gradonačelnik Antonio Ratković ističe da se četvrtina gradskog budžeta izdvaja za obrazovanje, uključujući besplatne udžbenike i nove vrtiće. Grad je prepoznat kao oaza zelenila i biciklizma, sa renoviranim domovima zdravlja i seoskim ambulantama, što ga je i pozicioniralo ispred Beograda i Novog Sada u očima građana.
Sombor ogledalo Zapadnobačkog okruga
Stručnjaci sa Ekonomskog fakulteta u Nišu objašnjavaju da gradovi poput Sombora nude idealan balans između troškova života i sigurnosti. Ipak, statistika prosvetnog sistema ukazuje na neverovatan paradoks. Dok broj učenika drastično opada, broj nastavnika je čak blago porastao – sa 426 u 2010. godini na današnjih 435, iako je prosek đaka po odeljenju spao na svega 21.
Situacija u Somboru nije usamljen slučaj, već ogledalo celog Zapadnobačkog okruga. Opština Kula je sa nekadašnjih 1.670 srednjoškolaca spala na jedva hiljadu, dok su Apatin i Odžaci bukvalno prepolovili broj đaka u poslednjih petnaest godina.
Dok se grad raduje novim industrijskim zonama, brzoj saobraćajnici i tituli najpoželjnijeg mesta za stanovanje, prazne školske klupe ostaju najozbiljnija opomena. Pitanje koje ovaj demografski bilans postavlja jeste: za koga gradimo najbolji grad u Srbiji ako u njemu za deceniju i po više neće imati ko da ide u školu?
E.Marjanov
