Taman kada se u crno-belom taboru ponadalo da je eliminacijom kazahstanskog Tobola uhvaćen stabilan takmičarski ritam, usledio je brzopotezni hladan tuš protiv kragujevačkog Radničkog, koji je pokrenuo zastrašujući domino efekat i Partizan gurnuo u sumornu realnost zone ispadanja.
Gledanje u tabelu Mozzart Bet Superlige u ovom trenutku izaziva nevericu kod svih kojima je crno-bela boja u srcu. Trijumf Novog Pazara nad Vojvodinom bio je poslednji jezičak na vagi koji je Parni valjak potisnuo na 12. poziciju u elitnom rangu srpskog fudbala. Zvuči nadrealno i poražavajuće kada se kaže da se jedan od dva najveća i najtrofejnija kluba u državi nalazi u društvu timova poput Zemuna, Mačve i niza ekipa koje se grčevito bore za opstanak. Iako sastav Saše Ilića ima utakmicu manje i sasvim izvesno posjeduje potencijal da ubrzo popravi bodovni saldo, trenutni poredak predstavlja brutalno ogledalo dubine krize u kojoj se klub nalazi.
Istorijske paralele samo dodatno naglašavaju ozbiljnost situacije. Mlađe generacije pamtice tešku sezonu 2006/07. pod komandom Miodraga Ješića, kada je Partizan posrtao i završio na petom mestu, ali je to bio period konsolidacije i oporavka nakon šokantne eliminacije od Artmedije. Današnji trenutak deluje daleko alarmantnije. Pred dvomeč sezone protiv španskog Hetafea, gde se lomi evropska sudbina kluba, crno-beli u utakmicu ulaze sa zebnjom i ogromnim psihološkim teretom. Pritisak je dostigao tačku usijanja, a Ilić i njegovi izabranici moraju ekspresno da pronađu izlaz iz labirinta u koji su sami upali.
M.M.
