Mančester Junajted nastavlja svoj slobodan pad u provaliju prosečnosti, a eliminacija iz FA kupa od strane Brajtona (1:2) na sopstvenom terenu samo je još jedna bolna potvrda da identitet kluba sa 13 osvojenih trofeja u ovom takmičenju polako bledi.
Iako su kupovi decenijama služili kao svojevrsni „sigurnosni ventil“ za Crvene Đavole tokom šampionskog posta koji traje od 2013. godine, ove sezone utehe neće biti. Daren Flečer, koji je preuzeo ulogu prelaznog rešenja nakon odlaska Rubena Amorima, nije uspeo da donese nikakav pozitivan pomak. Nakon bledog remija protiv Barnlija, usledio je taktički i energetski debakl protiv Brajtona. Ironiju sudbine potpisao je Dani Velbek. Momak koji je svojevremeno „žrtvovan“ zarad zvučnijih imena poput Falkaa, održao je lekciju iz fudbala i lojalnosti – postigao je gol za 0:2, a Old Traford ga je, u retkom momentu džentlmenskog priznanja, ispratio ovacijama. Bio je to aplauz koji je više boleo upravu nego sam poraz, jer je podsetio na godine pogrešnih procena.
Na terenu je Junajted delovao razbijeno. Benjamin Šeško je bio odsečen, sa sramotnih devet dodira u prvom poluvremenu, a njegov gol u 85. minutu bio je više plod slučajnosti i loše reakcije golmana Stila nego plod smišljene akcije. Da stvar bude gora, mladi Šej Lejsi je pokazao nezrelost koja košta, zaradivši dva brza žuta kartona u trenucima kada se još moglo do produžetka. Sa odbranom koja deluje statično i napadom koji zavisi od individualnih poteza Mateusa Kunje, Junajted ulazi u najteži period sezone. Protesti protiv porodice Glejzer i Džima Retklifa postaju sve glasniji, a predstojeći dueli sa Sitijem i Arsenalom prete da sezonu pretvore u istorijsku blamažu.
