U epskoj londonskoj večeri koja je prerasla sve poznate zakone prirode i sportske logike, Novak Đoković je nakon više od pet sati gladijatorske borbe savladao Feliksa Ože-Alijasima i plasirao se u svoje 15. vimbldonsko polufinale.
Jednog dana, kada čovečanstvo bude slalo neku novu vremensku kapsulu u neistražene prostore svemira u susret nekim novim svetovima, opis života na planeti Zemlji u svetlu sporta moraće da sadrži poglavlje o hramu tenisa i Novaku Đokoviću. Ono što srpski as čini na londonskoj travi nadilazi prostor i vreme, postajući čista avangarda i lekcija iz nesalomivosti ljudskog uma. U četvrtfinalnom trileru koji je trajao pet i četvrt sati, postavljen je novi rekord po dužini trajanja ove faze turnira, a magične brojke su se još jednom poigrale sa istorijom. Sedmog dana, sedmog meseca u godini, sedmi nosilac turnira koji juri svoju osmu krunu, plasirao se u polufinale i upisao svoje 55. učešće među četiri najbolja na grend slemovima. Zamislite tog diva koji je na 83 odigrana turnira velike četvorke čak u dve trećine slučajeva bio u samoj završnici.
London je dan ranije imao priliku da vidi premijeru nove filmske „Odiseje“ Kristofera Nolana sa Metom Dejmonom, ali prava, teniska odiseja viđena je na Centralnom terenu bez veštačkih efekata i napisanog scenarija. Trinaest godina mlađi Kanađanin ispalio je duplo veći broj asova i vinera, postavljao Scile i Haribde pred našeg šampiona, ali je na kraju teren napustio pognute glave. Novak je u super taj-brejku petog seta trčao kao gazela, odbijajući da ovaj Vimbldon napusti nezavršenog posla. Sada slede dva dana zasluženog odmora i glancanja oružja pred finale pre finala u petak, gde ga čeka branilac trofeja Janik Siner. Bila je to noć u kojoj su dva vršnjaka rođena 1987. godine, Đoković i Lionel Mesi, na dve različite tačke planete odbili da podignu belu zastavu i po ko zna koji put dokazali da su istinski Prometeji modernog sporta, pred čijim čudima i bogovi padaju na teme.
M.M.
