ISTOČNO SARAJEVO – U prepunoj sportskoj dvorani u Istočnom Novom Sarajevu sinoć je održana duhovna akademija, centralni događaj obeležavanja tri decenije od biblijskog egzodusa Srba iz Sarajeva. Zvaničnici su poručili da je žrtva sarajevskih Srba ugrađena u svaki kamen Republike Srpske, te da je pre 30 godina odbranjeno ono najvažnije – identitet i pravo na život.
Sećanje na prošlost, pogled u budućnost
Načelnik opštine Istočno Novo Sarajevo, Jovan Katić, održao je emotivan govor u kojem je objasnio motive ljudi koji su u martu 1996. godine ostavili sve:
Identitet iznad imanja: Katić je istakao da su Srbi istinski osećali da je važnije sačuvati život i porodicu nego zidove i kuće koje su decenijama gradili.
Pogled u istoriju: Prema njegovim rečima, egzodus nije izazvao samo strah od neizvesne budućnosti, već iskustvo „krvave prošlosti“ i stradanja predaka, što je narod nateralo na pokret.
Novi grad: „Istočno Sarajevo je danas lepše, kao i svaka njegova ulica, od onih koje smo ostavili“, poručio je Katić, naglašavajući uspeh u izgradnji novog urbanog centra.
Najveća cena za Republiku Srpsku
Ostali govornici na akademiji saglasni su da su sarajevski Srbi podneli najveći teret stvaranja države:
Miroslav Bjelica (načelnik Trnova): Poručio je da nema spasa srpskom narodu bez jake Republike Srpske i Istočnog Sarajeva kao njenog strateškog bastiona.
Dejan Kojić (načelnik Pala): Istakao je da su upravo Srbi iz Sarajeva podneli najveću žrtvu, ne samo tokom četiri godine rata, već i u miru koji je za njih značio odlazak u nepoznato.
Simbolika 16. marta (1996–2026)
Ovaj datum se uzima kao zvanični završetak egzodusa, jer su tog dana 1996. godine poslednji stanovnici napustili naselje Grbavica, noseći sa sobom zastave, ikone i, u mnogim slučajevima, kosti svojih poginulih saboraca i srodnika.
