Nakon svega što je pratilo pripremu ove majsko-junske mini-turneje, od masovnih otkaza standardnih prvotimaca do ekstremnih klimatskih uslova, malo ko je gajio preveliki optimizam. Ipak, dužnost sportske javnosti jeste da zadrži meru u analizi, ali i da ne beži od surove faktografske istine: poraz od Meksika (1:5) ostaće trajno ubeležen tamo gde se podaci pamte znatno duže nego u selektivnoj memoriji prosečnog navijača – u istorijskim knjigama i almanasima našeg fudbala. Prvi put od osamostaljenja Srbije, a od tog istorijskog čina nedavno je navršeno tačno dve decenije, naš državni tim primio je pet golova u utakmici netakmičarskog karaktera. Uz onaj moskovski krah protiv Rusije u martu 2024. godine (0:4), ovo je najteži šamar koji smo popili u prijateljskim odmeravanjima snaga.
Da bi se bacio potpuni kontekst na ovaj rezultatski fijasko, moramo se prisetiti prethodnih „petardi“ koje su nam urušavale kult reprezentacije. Srbija je dva puta u novijoj istoriji gubila sa 0:5, ali su oba ta meča imala takmičarski predznak. Prvi se dogodio početkom juna 2019. godine u Lavovu protiv Ukrajine pod komandom Mladena Krstajića u okviru kvalifikacija za Evropsko prvenstvo, dok nas je drugi zadesio prošlog septembra na beogradskoj Marakani, kada je Engleska protutnjala i zapečatila selektorsku eru Dragana Stojkovića u kvalifikacijama za predstojeći Mundijal. Zajednički imenitelj za te katastrofe jeste činjenica da se igralo za bodove, što debaklu u Toluki daje posebnu, neslavnu težinu jer se radilo o običnom sparing meču.
Kada se listaju knjige i traži pandan ovakvom stradanju u mečevima bez rezultatskog pritiska, put nas vodi čak 24 godine unazad. Davnog 6. septembra 2002. godine, selekcija tadašnje SR Jugoslavije nasukala se u Pragu protiv Češke (0:5), što je bio neslavan i praktično definitivan kraj selektorske karijere Dejana Savićevića. Kurioziteta radi, taj debakl se dogodio samo dan nakon istorijske pobede naših košarkaša nad Amerikancima u Indijanapolisu, pa je nacija u stanju euforije brzo zaboravila fudbalske rane. Danas, u situaciji kada Srbija ne učestvuje na predstojećoj najvećoj planetarnoj smotri, prostora za skretanje teme nema. Pred selektorom Veljkom Paunovićem je ogroman posao, a sportska javnost će imati i previše vremena za postavljanje tačne dijagnoze ovog sistemskog urušavanja.
M.M.
