Šumadijska imperija uzvratila je udarac u punom sjaju i zacementirala status apsolutnog vladara srpskog i regionalnog vaterpola. Vaterpolisti Radničkog iz Kragujevca odbranili su titulu šampiona Srbije, pošto su u finalnoj seriji Superlige obavili ekspresan posao i sa maksimalnih 3:0 u pobedama eliminisali najvećeg rivala, ekipu Novog Beograda. Treći duel, odigran pred krcatim tribinama kragujevačkog bazena, završen je rezultatom 11:8 u korist izabranika Uroša Stevanovića, čime je stavljena tačka na sezonu u kojoj su se ispred Šumadinaca presijavala dva najvažnija pehara – onaj regionalni, osvojen u aprilu, i ovaj domaći, koji ostaje u klupskim vitrinama.
Ova pobeda ima i duboku istorijsku težinu, jer je Radnički uspeo da se izjednači sa Novim Beogradom po broju titula prvaka države (sada je rezultat 3:3), dok su u pogledu regionalnih trofeja Kragujevčani sada korak ispred. Taktička nadmoć Stevanovićevog tima u ovoj finalnoj seriji ogledala se u neverovatnoj dubini rostera i iskustvu koje je u ključnim momentima pravilo razliku. Kada god bi Novi Beograd uspeo defanzivno da neutrališe najboljeg vaterpolistu planete Nikolu Jakšića, otvarao se ogroman prostor za ostale vanserijske pojedince. Sistem „kratkih spojeva“ u odbrani beogradskog tima surovo su kažnjavali Angelos Vlahopulos, Strahinja Rašović i legendarni Andrija Prlainović.
Upravo je širina u napadu omogućila Radničkom da hirurški precizno reže odbranu rivala sa levog krila preko raspoloženog Rašovića. Kada je Novi Beograd pretio da unese dramu u finišu, odgovornost je preuzeo Prlainović, ispalivši dve „navodeće rakete“ u poslednjoj deonici koje su definitivno prelomile meč. Pored napadačkog arsenala, ključni stub ove šampionske konstrukcije bio je golman Radoslav Filipović. Reprezentativni čuvar mreže podsetio je na svoje najbolje partije iz završnice Olimpijskih igara u Parizu, skidajući zicere u serijama i ostavljajući Miloša Ćuka bez prave podrške u napadu gostiju. Radnički je pokazao da u domaćim okvirima trenutno nema dostojnog takmaca.
M.M.
