Roditelji često misle da je školsko “druženje” sporedna stvar u odnosu na ocene. Ali UC Davis je 23. februara 2026. objavio rezultate koji deluju kao hladan tuš: usamljenost i porodični konflikt u ranom tinejdž dobu povezani su sa većim rizikom agresije među vršnjacima – i sa većom verovatnoćom da dete bude žrtva.
U ovoj studiji nije reč o malom uzorku i anegdoti. Analizirani su podaci prikupljeni od 2016. do 2021. na 10.050 adolescenata uzrasta 10 do 13 godina, iz velike NIH inicijative ABCD (Adolescent Brain Cognitive Development Study). Tim sa UC Davis-a (TEEN Lab) nije posmatrao samo “da li ima prijatelje”, nego više varijabli: broj prijatelja, ko čini grupu, koliko ima konflikta sa vršnjacima i kakav je porodični kontekst.
Rezultat je izdvajanje tri društvena profila. Najupadljiviji je onaj koji autori nazivaju “lonely”: ti tinejdžeri ređe imaju veliki krug prijatelja, a češće se pojavljuju i kao agresivniji u odnosima – i kao mete agresije. Još jedna precizna rečenica iz teksta: aktivni (trenutni) porodični konflikt imao je mnogo jaču vezu sa agresijom i viktimizacijom nego “raniji” konflikt. To je važan detalj, jer menja fokus sa prošlosti na ono što se dešava sada, u kući.
Postoje i polne razlike: devojčice su češće u profilu sa manjim brojem prijatelja, dok su dečaci češće i agresori i žrtve vršnjačke agresije. I to nije “etiketa”, nego signal gde škole i roditelji mogu da gledaju ranije. Ne da bi se neko okrivio, nego da bi se na vreme prepoznalo kome treba više podrške, strukture i sigurnog prostora.
S.B.
