Jedna mikroskopska gljivica odgovorna je za nestanak ili naglo smanjenje velikog broja populacija žaba širom sveta. Napada njihovu kožu, ometa regulisanje vode i elektrolita i može da dovede do prestanka rada srca. Ipak, u oblastima u kojima je bolest nekada izazvala masovno uginuće, pojedine populacije kasnije su počele da se oporavljaju.
Istraživači su sada otkrili da preživele žabe razvijaju snažnu odbranu mnogo ranije nego što se pretpostavljalo. ScienceDaily je 14. jula objavio da se važne promene u imunološkom sistemu pojavljuju još u fazi punoglavca, pre nego što životinja dobije izgled odrasle žabe.
Punoglavci koji potiču iz populacija izloženih gljivici mogu ranije da prepoznaju opasnost i pripreme efikasniji odgovor. Kada završe preobražaj i izađu na kopno, njihovo telo već poseduje određenu prednost u odnosu na jedinke čiji preci nisu prošli kroz isti pritisak.
To ne znači da su žabe postale potpuno otporne. Gljivica i dalje može da ih zarazi, ali je veća verovatnoća da će organizam uspeti da ograniči njeno širenje i preživi kritičan period. Tokom više generacija osobine koje pomažu opstanku mogu postati češće u populaciji.
Otkriće pruža novu nadu programima očuvanja vodozemaca. Umesto da se u prirodu vraćaju nasumično odabrane jedinke, stručnjaci bi mogli da obrate pažnju na populacije koje su već pokazale sposobnost oporavka. Njihovi potomci možda imaju veće šanse da prežive na područjima na kojima je patogen prisutan.
Žabe imaju veliku ulogu u prirodi jer kontrolišu broj insekata, služe kao hrana drugim životinjama i veoma brzo reaguju na zagađenje i promene u vodi. Njihov nestanak zato utiče na čitave lance ishrane.
Najvažnija poruka istraživanja jeste da oporavak nije počeo tek kod odraslih životinja. Prirodna selekcija ostavila je trag u najranijoj fazi njihovog razvoja, dok još plivaju u vodi i tek se pripremaju za život na kopnu.
S.B.
