Pobedonosnim izdanjem u Beogradu i trijumfom nad Partizanom rezultatom 3:2, Vojvodina je zvanicno verifikovala ulogu drugog najkvalitetnijeg tima u državi i promaknuta u prvog i jedinog pravog izazivača aktuelnog šampiona Crvene zvezde.
Ako je u fudbalskoj javnosti do nedavno postojala dilema oko distribucije snaga u Mozzart Bet Superligi, zbivanja na stadionu u Humskoj u okviru devetog kola otklonila su sve nedoumice. Izabranici Marka Savića odigrali su meč u kojem nisu samo upisali tri boda, već su igrom i taktičkom zrelošću pokazali da visoke pozicije na tabeli nisu plod trenutnog bljeska, već višegodišnjeg procesa. Nakon faze finansijske stabilizacije pod rukovodstvom Dragoljuba Zbiljića i rezultatskog pomaka sa Miroslavom Tanjgom, Vojvodina je sa Savićem dobila novu taktičku dimenziju. Novosađani više ne tragaju za kontinuitetom – oni ga živopisno demonstriraju na terenu.
Prednost od čak 14 bodova u odnosu na Partizan, ostvarena već u sredini septembra, jasno govori o tome koliko je jaz između Novosađana i beogradskih crno-belih u ovom trenutku dubok. Iako je u drugom poluvremenu duela u Humskoj došlo do izvesnog opuštanja koje je konačni rezultat učinilo naizgled tesnim, terenska dominacija Stare dame bila je očigledna. Analiza trenutne forme pokazuje da je razmak između Vojvodine i ostatka lige znatno veći nego jaz koji deli Novosađane od vodeće Crvene zvezde. Iako sastav Alberta Rijere i dalje poseduje individualni kvalitet nemerljiv sa konkurencijom, kontinuitet koji gradnja tima iz Novog Sad pruža nagoveštava da je Stara dama jedini kolektiv sposoban da u dugoročnom ciklusu ugrozi primat tima iz Ljutice Bogdana.
M.M.
